Ik besef hoe groot mijn geluk is. Voor velen is de vakantie al halfweg of zelfs helemaal voorbij, maar voor mij voelt het alsof ze nooit eindigt. Een soort oneindige congé. In de voorbereiding op deze “after‑work” fase sprak men over wittebroodsweken… intussen zijn we bijna negen maanden verder en het lijkt er niet op dat het gevoel aan het wegebben is. Voor mij is het nog altijd vakantie.
En toch: ik run een huishouden, zorg dat alles praktisch en administratief geregeld is, organiseer activiteiten voor onze club waar ik sinds december een actievere rol opneem… mijn agenda is goed gevuld, soms zelfs met meerdere deadlines per dag. Maar ondanks dat alles blijf ik in vakantiemodus.
Ik ben gaan nadenken over hoe dat komt, en ik herken een paar duidelijke triggers:
- Een ochtendritme: Huishoudelijke taakjes doe ik zo vroeg mogelijk, wanneer ik fris ben. Daardoor ligt de rest van de dag open. Het geeft rust dat alle kleine to‑do’s al zijn afgehandeld.
- Tijd voor plezier: Korte sessies tai chi op het terras, een boek lezen, een podcast beluisteren, wat tuinieren wanneer het niet te warm is… kleine dingen die veel betekenen.
- Quality time met mijn partner: Lange zwoele avonden op het terras, soms in stilte, soms in gesprek of debat. Het zijn momenten die de dag afronden met zachtheid.
- Aandacht voor belangrijke mensen: Een korte babbel op straat met iemand die de hond uitlaat, eens binnenspringen bij de buren, een etentje met een vriendin of familie en vrienden ontvangen thuis...het zijn stuk voor stuk warme, aangename momenten waar gelachen wordt en banden worden versterkt.
- Leuke plannen maken: Reizen staat uiteraard bovenaan: een weekendje weg of een langere trip, zolang er maar altijd minstens één plan-in-de-maak is. Daarnaast zijn er ook de kleine tussendoortjes: een afternoon high tea in de Oriënt Express, een Imax‑film, een nacht onder de sterren… kleine opportuniteiten die glans geven aan het dagelijks leven.
De rode draad is energie. Elk van deze bezigheden geeft me energie. Wat energie geeft, is persoonlijk en net daarom is het zo belangrijk om voor jezelf te bepalen wat jouw bronnen zijn.
De kunst van het "met‑vakantie‑zijn‑gevoel-zijn" draait volgens mij om een goed energiebeleid: doen wat energie geeft, vermijden wat energie vreet, voldoende rust nemen en af en toe gewoon “foert” zeggen. Voor mij is dat de perfecte combinatie.
En eerlijk? Ik denk dat ik dit nog heel lang kan volhouden.
Reactie plaatsen
Reacties