Een vriendin postte ooit een quote waarbij ze zich voornam om aan het begin van het jaar elke dag één briefje met iets positiefs in een lege doos te steken. Op het einde van het jaar kon ze dan terugkijken op al die mooie momenten. Het leek mij meteen een tof idee. Ik zou haar eigenlijk eens moeten vragen hoe dat is uitgepakt…

Ik besef hoe groot mijn geluk is. Voor velen is de vakantie al halfweg of zelfs helemaal voorbij, maar voor mij voelt het alsof ze nooit eindigt. Een soort oneindige congé. In de voorbereiding op deze “after‑work” fase sprak men over wittebroodsweken… intussen zijn we bijna negen maanden verder en het lijkt er niet op dat het gevoel aan het wegebben is. Voor mij is het nog altijd vakantie.

Wat zou het leven saai zijn zonder en nu ik wat meer tijd heb, geef ik me er ook vaker aan over.

Dit is de perfecte beschrijving hoe ik me daarstraks voelde op weg naar huis.